กำลังโหลด
เพื่อปรับปรุงเว็บไซต์ ไม่ยอมรับก็อ่านและฟังได้ตามปกติ ตั้งค่าคุกกี้
โดย จารึกแสงจันทร์
ตอนที่ 1401 นี่ไม่ใช่ความพิกลธรรมดาแล้ว
อู่กู่เหลียงสะดุ้ง “หมายความว่ายังไง ถ้าไม่กินเนื้อแล้วเขาจะฆ่าคนหมดเลยเหรอ หรือเนื้อมันมีพิษ จะได้ไม่ต้องให้พวกเขาลงมือเอง?”
หลี่เป่าเถียนพูดว่า “ลองคิดดูสิ คนเขาทั้งปีแทบไม่ได้แตะของคาว พอพวกนายมา เขาก็ฆ่าหมูต้อนรับหนึ่งตัว แต่พวกนายกลับไม่ยอมกินสักคำ แบบนั้นไม่เท่ากับดูถูกเขาหรือไง”
“พอนายดูถูกเขา เขาจะคว้ามีดมาฆ่านายเพื่อระบายแค้น มันผิดตรงไหนล่ะ?”
“อีกอย่าง ใครจะรู้ว่าที่นี่ยังมีข้อห้ามอะไรอีก ตอนนั้นเจี้ยนกั๋วแค่ขอลูกปัดที่เด็กสาวใช้ประดับตัวเม็ดหนึ่ง ก็ถูกคนที่นี่กักเอาไว้แล้ว”
“เขาจะเอาลูกปัดไปทำอะไร?”