กำลังโหลด
เพื่อปรับปรุงเว็บไซต์ ไม่ยอมรับก็อ่านและฟังได้ตามปกติ ตั้งค่าคุกกี้
โดย จารึกแสงจันทร์
ตอนที่ 1343 พี่ถังของฉัน ช่างน่ากลัวถึงเพียงนี้
สามคนขับรถของตู้ลี่ชิวเข้าเมือง จุดแรกคือสถานีรถไฟ
หัวหน้าเฉินเห็นถังเหอพวกเขาก็ถอนหายใจโล่ง เดินมาจับมือ หนังหน้ากระตุก หัวเราะยิ่งกว่าร้องไห้
“พี่ถัง ไม่เจอกันนาน ทุกอย่างสบายดีไหม?”
ถังเหอทำหน้าอ่อนใจ “พี่เฉิน ไม่ถึงกับต้องทำเหมือนจากเป็นจากตายหรอกมั้ง”
หัวหน้าเฉินพูด “จะไม่ถึงได้ยังไง ฉันเกือบกลัวตาย ช่วงนี้ก็สงบแล้ว รถที่จอดอยู่นี่ไม่มีใครกล้าคิดอะไรอีก”
ถังเหอหัวเราะอย่างจนใจ การเปลี่ยนแปลงในเมืองหลวงใหญ่ขนาดนั้น พอลามถึงท้องถิ่นก็ทำให้ทุกฝ่ายหวาดระแวง ช่วงหัวเลี้ยวหัวต่อนี้ ต่อให้คนรุ่นสองระดับเหลียงช่านยังต้องมุดเข้าป่าหลบลม