กำลังโหลด
เพื่อปรับปรุงเว็บไซต์ ไม่ยอมรับก็อ่านและฟังได้ตามปกติ ตั้งค่าคุกกี้
โดย จารึกแสงจันทร์
ตอนที่ 1227 กอดขาเรียกพ่อ
ถังเหอมองหนูตัวใหญ่จำนวนมากที่ลูกบุญธรรมรวบรวมมา แล้วรู้สึกว่าตัวเองดูถูกเด็กคนนี้ไปหน่อย
ถ้ามีคนในครอบครัวช่วยอีกแรง บางทีบ้านอวี๋อาจเลี้ยงหมาป่าตัวนี้ไหวจริง ๆ
ถังเหอยังไม่ค่อยวางใจ มองจ่าฝูงหมาป่าที่ชูขาหลังข้างหนึ่ง เดินเงียบ ๆ ตามหลังเซินเป่า แล้วพูดกับพ่อของเซินเป่า “ไม่ว่าอย่างไร มันก็เป็นสัตว์ป่า ถ้าวันไหนแววตามันผิดปกติ หรือถ้ามันกัดคน...”
พ่อเซินเป่ารีบตอบ “ผมเข้าใจ ยิงทิ้งทันที”
“อืม แบบนี้แหละถูกต้อง”
ถังเหอไม่ได้อยู่ต่อ เขาเรียกตู้ลี่ชิวกับอู่กู่เหลียง แล้วจากหมู่บ้านถ่าซานท่ามกลางสายตาอาลัยอาวรณ์ของทุกคน