กำลังโหลด
เพื่อปรับปรุงเว็บไซต์ ไม่ยอมรับก็อ่านและฟังได้ตามปกติ ตั้งค่าคุกกี้
โดย จารึกแสงจันทร์
ตอนที่ 1197 ฆ่าพวกมันให้หมด
ผู้เฒ่าหานชะงัก ก่อนหัวเราะ “ได้ ฉันเข้าใจแล้ว ต่อให้ต้องเอากระดูกแก่ ๆ ชุดนี้เข้าแลก ฉันก็จะปิดบัญชีหนี้นี้ให้ได้”
ถังเหออึ้ง “ผู้เฒ่า คุณเชื่อผมขนาดนั้นเลยเหรอ?”
ผู้เฒ่าหานยิ้ม “แกเป็นคนพูดเองว่าเขามีวาสนาแห่งจักรพรรดิไม่ใช่หรือ”
ผู้เฒ่าหานมารับช่วงต่อแล้ว ถังเหอจึงไม่ต้องยุ่งอีก ปล่อยให้พวกเขาไปเจรจากันเอง
ส่วนจะตกลงกันได้อย่างไร ก็ไม่เกี่ยวกับเขาแล้ว
อย่างไรเสีย ข้าก็เป็นแค่พรานคนหนึ่ง ทำได้ถึงขนาดนี้ก็ถือว่าสุดยอดมากแล้ว
ส่วนทองคำล็อตใหญ่อีกก้อนนั้น ฮึ นั่นก็เป็นอีกเรื่องหนึ่ง