กำลังโหลด
เพื่อปรับปรุงเว็บไซต์ ไม่ยอมรับก็อ่านและฟังได้ตามปกติ ตั้งค่าคุกกี้
โดย จารึกแสงจันทร์
ตอนที่ 1011 ซ่างเปียวสบถเป็นแล้ว
หน้าผากซ่างเปียวระเบิด เด็กน้อยร้องไห้อย่างน่าเวทนาเป็นพิเศษ
“โฮก!”
เสียงคำรามทุ้มต่ำอย่างยิ่งดังขึ้น อุ้งเท้าเสือหนาใหญ่ข้างหนึ่งยื่นเข้ามาจากหน้าต่าง
งูจงอางหดตัวหลบ กรงเล็บเฉียดหนังศีรษะไป โหลวเอ้อร์ด้านหลังร้องลั่น
กรงเล็บคมของเสือฝังลึกเข้าไหล่เขา จากนั้นแรงมหาศาลที่ต้านไม่ไหวก็กระชากไหล่ครึ่งหนึ่งพร้อมซี่โครงครึ่งแผงหลุดออกมา
ร่างกายคนจริง ๆ แข็งแรงไม่น้อย ไม่ได้ถูกฉีกเป็นชิ้นง่ายขนาดนั้น
แต่จะทนเสือใหญ่หนักกว่าแปดร้อยจินที่รู้จักใช้แรงระยะสั้นตามธรรมชาติได้อย่างไร
“เพล้ง!”