ตอนที่ 1007 จะให้เห็นว่าเจ้าถิ่นของแท้เป็นยังไง

ตอนที่ 1007 จะให้เห็นว่าเจ้าถิ่นของแท้เป็นยังไง

ปี้หรานสะดุ้งกับหัวหมาป่าหน้าขาวที่จู่ ๆ โผล่มา ข้างตัวไม่มีอาวุธเหมาะมือ จึงกัดฟันดึงกิ่งไม้ที่เสียบอยู่ข้างท้องออกมาดังพรวด

กิ่งนี้ตู้ลี่ชิวเหลาแหลมมาก ยาวเกือบสองเมตร พอดึงออกมาก็กลายเป็นหอกยาวใช้งานได้ทันที

ปี้หรานแทงไม้ใส่เหล่าไป๋

เหล่าไป๋หดหัวหลบ แล้วแยกเขี้ยวยิ้มอีก

“ไอ้แก่นี่เจ้าเล่ห์ชะมัด!”

ความกลัวเข้าครอบงำใจปี้หราน มือหนึ่งกำไม้แหลม มือหนึ่งกุมบาดแผล ค่อย ๆ ถอยหลัง

กิ่งหญ้าและเถาวัลย์บนพื้นขูดขานางจนเจ็บ ถูตรงหว่างขาจนแสบ แต่ไม่กล้าหยุด

ปี้หรานหยุดกึก ด้านหลังไม่รู้ตั้งแต่เมื่อไรมีหมาป่าขนตั้งชันสองตัวโผล่มา