กำลังโหลด
เพื่อปรับปรุงเว็บไซต์ ไม่ยอมรับก็อ่านและฟังได้ตามปกติ ตั้งค่าคุกกี้
โดย จารึกแสงจันทร์
ตอนที่ 981 มีเสือตัวผู้ตัวหนึ่งหมายตาเสือน้อยตัวเมีย
ฤดูนี้เข้าป่ายากกว่าหน้าหนาวที่ต้องลุยหิมะลึกถึงต้นขาเสียอีก
ใบไม้รกหนาทึบยังพอว่า แต่เถาวัลย์หนามที่มีอยู่ทุกหนแห่งคอยเกี่ยวดึงไปมา ครูดเสื้อผ้าจนดังเอี๊ยดอ๊าดชวนเสียวฟัน
เดินเข้าป่าได้ไม่ไกล สุนัขทั้งสามตัวก็มีเมล็ดหนามกลม ๆ เกาะเต็มตัว ของบ้า ๆ นี่นอกจากติดขนติดเสื้อแล้ว ยังตำมือเจ็บชะมัด
ตอนแกะออก ถ้าไม่ระวังก็โดนหนามตำจนเลือดออก ใส่ถุงมือไหมพรมก็กันไม่ได้ แกะลงมาก็ดันไปติดถุงมืออีก
ต้องเป็นถุงมือผ้าใบหนาที่ป้องกันดีจริง ๆ ถึงจะเอาอยู่
เสือน้อยตัวเมียเองก็ติดมาไม่น้อย แต่แค่ลูบเบา ๆ ก็หลุดหมด ขนมันเงาลื่นทำให้เมล็ดหนามเกาะได้ยากกว่ามาก