กำลังโหลด
เพื่อปรับปรุงเว็บไซต์ ไม่ยอมรับก็อ่านและฟังได้ตามปกติ ตั้งค่าคุกกี้
โดย จารึกแสงจันทร์
ตอนที่ 902 ไม่มีใครทำร้ายผู้ชายของฉันได้
ถังเหอกับตู้ลี่ชิวคุ้นเคยกับรูปแบบการรบแบบนี้ดีมาก
หน่วยปฏิบัติการหนึ่งชุดไม่มีทางเผยตัวทั้งหมด ต้องเหลือพลซุ่มยิงหรือพลแม่นปืนไว้คุ้มกันแน่นอน
ถ้าอยู่ในป่าจริง ๆ กิ่งไม้ระเกะระกะเต็มไปหมด กระสุนจะพุ่งเป็นเส้นตรงได้สักยี่สิบเมตรก็นับว่าเก่งแล้ว
พลซุ่มยิงอะไรของมัน แทบไม่มีประโยชน์
แต่ตรงนี้กลับมีพื้นที่โล่งอยู่พอดี ทำให้พลซุ่มยิงของอีกฝ่ายแสดงอานุภาพได้เต็มที่ทันที
ในป่า ชายคนหนึ่งห่อร่างมิดชิดนอนคว่ำบนหิมะ แขนรองปืนซุ่มยิง SVD ไว้