กำลังโหลด
เพื่อปรับปรุงเว็บไซต์ ไม่ยอมรับก็อ่านและฟังได้ตามปกติ ตั้งค่าคุกกี้
โดย จารึกแสงจันทร์
ตอนที่ 864 เดินทางทั้งคืน นี่เรียกว่าไม่ไกลจริง ๆ
ผู้บังคับหมวดถอนหายใจอย่างจนใจ “ยังไม่หมดนะ ยังมีทหารอีกหลายคนบาดเจ็บ จนพวกเราแทบไม่กล้าออกจากค่าย”
ถังเหอมองเขาอย่างไม่อยากเชื่อ ให้ตายสิ แบบนี้เสียชื่อทหารหมดไม่ใช่หรือ
ผู้บังคับหมวดพูดอย่างอึดอัด “พี่ถัง ที่นี่ชายแดน แล้วยังเป็นจุดที่มองเห็นหลายประเทศ
พวกเราใส่เครื่องแบบ เวลาปะทะกับคนยังใช้แค่หมัด โยนก้อนหิน ใช้ไม้ยังถือว่าเกินไปด้วยซ้ำ
ปืนพวกนี้แทบเป็นของประดับ”
“ยิงเสือก็ไม่ได้?”
“ไม่ใช่ว่าไม่ได้ แต่ความเสี่ยงสูงเกินไป ถ้าทหารยิงปืนแล้วอีกฝั่งเข้าใจผิดจะทำยังไง? อีกอย่างทางโน้นกำลังรบกันอยู่”