กำลังโหลด
เพื่อปรับปรุงเว็บไซต์ ไม่ยอมรับก็อ่านและฟังได้ตามปกติ ตั้งค่าคุกกี้
โดย จารึกแสงจันทร์
ตอนที่ 827 ข้ามีแม่ชราแปดสิบ มีลูกเล็กสามขวบ
รถไฟออกตอนเช้า ที่สถานีเดิม
เฟยเฟยช่วยจัดปกเสื้อให้ถังเหอ พูดด้วยน้ำเสียงราบเรียบ “ถังเหอ ขอบใจนะ”
“ไม่เห็นต้องขอบคุณเลยมั้ง!”
“ต้องขอบคุณ นายมา ฉันดีใจจริง ๆ บางทีนี่อาจเป็นครั้งสุดท้ายในชีวิตที่ฉันจะหัวเราะได้อย่างเต็มที่
หลังจากวันนี้ก็ถือว่าเป็นความฝัน ลืมไปเถอะ ต่อไปฉันอาจจะใช้ชีวิตเละเทะ นั่นก็เป็นทางที่ฉันเลือกเอง!”
ถังเหอมองเฟยเฟยที่สีหน้าเรียบเฉยแต่แฝงความเศร้า ใจอดร้องไม่ได้ว่า ทำไมเธอต้องพูดแบบนี้ด้วย ฉันยังไม่ได้ทำอะไรเลยนะ
เธอทำเหมือนอดีตคนรักเลิกกันเด็ดขาด