กำลังโหลด
เพื่อปรับปรุงเว็บไซต์ ไม่ยอมรับก็อ่านและฟังได้ตามปกติ ตั้งค่าคุกกี้
โดย จารึกแสงจันทร์
ตอนที่ 822 นักลักลอบขนของเถื่อน
หลี่เฉิงไฉตะโกนอย่างโมโห “ให้ฉันจัดการ? จะจัดการยังไง มันกล้าตีแม้แต่ฉัน!”
ยิ่งพูดหลี่เฉิงไฉก็ยิ่งโมโห “อีกอย่าง ก่อนลี่ชิวจะมา พวกเราโดนหมู่บ้านไท่อันรังแกขนาดไหน? แต่ละครั้งจะใช้น้ำทีต้องไปอ้อนวอนพวกมัน ไม่อย่างนั้นก็ต้องตีกันจนเจ็บสิบกว่าคน
ตอนนี้เราได้ใช้น้ำครึ่งหนึ่ง แถมวันอาทิตย์เป็นของลี่ชิว เป็นของลี่ชิวก็เท่ากับเป็นของเจาตี้บ้านฉัน หมายความว่าเรายังได้ใช้น้ำมากกว่าหมู่บ้านไท่อันอีกหนึ่งวัน
พวกแกลองคิดเองสิ เราได้เปรียบขนาดไหน
ถ้าไม่มีลี่ชิว เราจะได้ผลประโยชน์แบบนี้หรือ?”
ชาวบ้านมองหน้ากันไปมา