กำลังโหลด
เพื่อปรับปรุงเว็บไซต์ ไม่ยอมรับก็อ่านและฟังได้ตามปกติ ตั้งค่าคุกกี้
โดย จารึกแสงจันทร์
ตอนที่ 569 [นอนผ้าห่มเดียวกับเสือน้อยตัวเมีย คราวนี้แก้ตัวยังไงก็ไม่ขึ้น]
เดิมทีทางกลับที่ใกล้ที่สุดคือมุ่งลงใต้ ไปถึงถนนของสำนักป่าไม้ แล้วโบกรถของสำนักป่าไม้สักคันให้พากลับ
แต่ปัญหาคือยังมีครอบครัวซ่างเปียวสามตัวอยู่ด้วย
เสือตาย คนขับยังพอกล้าขน แต่ลองถามดูสิว่าคนขับรถคนไหนกล้ารับเสือเป็น ๆ ขึ้นรถ จะหาที่ตายก็ไม่ควรหากันแบบนี้
ดังนั้นจึงทำได้แค่คนลาก หมาออกแรง เสือช่วยดึง ลากเลื่อนหนังกวางโรกลับไปช้า ๆ
พูดจริง เสือไม่เหมาะกับงานลากเลื่อนเลย มันชอบอู้งาน ถังเหอต้องเตะก้นเป็นระยะ
พอกลับถึงหลุมพักหิมะที่พักเมื่อคืน กวางโรที่แข็งเป็นน้ำแข็งก็กลายเป็นอาหารหนึ่งมื้อของครอบครัวซ่างเปียว