กำลังโหลด
เพื่อปรับปรุงเว็บไซต์ ไม่ยอมรับก็อ่านและฟังได้ตามปกติ ตั้งค่าคุกกี้
โดย จารึกแสงจันทร์
ตอนที่ 552 [เนื้อแพนด้ายักษ์ พวกเราก็ถือว่าได้กินแล้ว]
ของอย่างเนื้อ ขอแค่น้ำมันพอ ตุ๋นอะไรก็อร่อย
แกะเขาใหญ่แบบนี้แทบไม่มีไขมัน แต่ยังมีน้ำมันหมีที่เหลือจากเมื่อวาน
ตอนต้มเนื้อแกะในหม้อใหญ่ด้วยน้ำเปล่า แค่ใส่น้ำมันหมีลงไปหนึ่งช้อน โอ้โห กลิ่นสาบอ่อน ๆ ผสมกลิ่นมันหอมของน้ำมันหมี ลอยขึ้นมาแบบไม่มีอะไรเทียบ
ป้าผู้เฒ่าพาลูกสะใภ้สองคน คนหม้อเนื้อไปพลางน้ำตาไหลไปพลาง
ทั้งหมู่บ้านมาบ้านตนเพื่อกินเนื้อ ในยุคนี้น้ำใจแบบนี้ใหญ่เกินฟ้าแล้ว
ต่อให้สหายเก่าของตาเฒ่ากับรุ่นลูกจะจากไปในภายหลัง น้ำใจวันนี้ก็เพียงพอช่วยประคองเด็ก ๆ ให้โต