กำลังโหลด
เพื่อปรับปรุงเว็บไซต์ ไม่ยอมรับก็อ่านและฟังได้ตามปกติ ตั้งค่าคุกกี้
โดย จารึกแสงจันทร์
ตอนที่ 521 [พันปีก่อน ยอดบัณฑิตเจ้าสำราญร่ายบทกวีไว้ในสุสาน]
ในห้องหินที่ไม่ได้กว้างนักนี้ มีตุ๊กตาเซรามิกสูงราวครึ่งเมตรอยู่กว่าร้อยตัว
แม้ตุ๊กตาเหล่านี้จะถูกฝุ่นจับหนา แต่ยังมองออกว่าแต่ละตัวเหมือนคนจริงอย่างยิ่ง โดยเฉพาะสีหน้าที่ทำได้ละเอียดสมจริง แม้แต่รายละเอียดเสื้อผ้าก็ยังประณีต บางตัวยังเห็นรอยปะบนเสื้อด้วย
นี่ชัดเจนว่าเป็นฉากจัดเลี้ยงแขก เพียงแต่ตุ๊กตาที่นั่งอยู่ตำแหน่งประธานนั้นแต่งกายไม่เหมือนเจ้านายชั้นสูง กลับคล้ายพ่อบ้านมากกว่า ส่วนแขกทั้งหลายก็ดูเหมือนเพื่อนบ้านธรรมดา
ตู้ลี่ชิวบ่นด่าไม่หยุด ไม่มีสักตัวเป็นคนเป็น ๆ ต่อให้ทำเหมือนแค่ไหนก็ยังเป็นเครื่องเคลือบอยู่ดี