กำลังโหลด
เพื่อปรับปรุงเว็บไซต์ ไม่ยอมรับก็อ่านและฟังได้ตามปกติ ตั้งค่าคุกกี้
โดย จารึกแสงจันทร์
ตอนที่ 481 [ใครบอกว่าเสือโคร่งไม่มีปีก]
ถังเหอพูดด้วยสีหน้าจริงจังว่า “เนื้อแกหอมกว่าคนอื่น เสือต้องชอบแกเป็นพิเศษแน่!”
“ทำไมเนื้อฉันต้องหอมด้วย!”
ถังเหอว่า “แกเป็นเถ้าแก่ใหญ่ มีเงินจะตาย ทุกวันกินแต่ของดีจากภูเขาทะเล รังนก หอยเป๋าฮื้อ หูฉลาม ก็เหมือนเนื้อหมักนั่นแหละ หมักจนรสซึมเข้าไปตั้งแต่ข้างในยันข้างนอก ให้แกเดินนำล่อเสือนี่เหมาะสุดแล้ว”
เถ้าแก่เหลยแทบคลั่ง กินของดีแล้วเท่ากับหมักจนเข้าเนื้อ นี่มันทฤษฎีบ้าอะไร คนมีเงินสมควรตายหรือไง
ไอ้พวกบ้านนอกจากภูเขานี่ไม่เคยเห็นโลกจริง ๆ