กำลังโหลด
เพื่อปรับปรุงเว็บไซต์ ไม่ยอมรับก็อ่านและฟังได้ตามปกติ ตั้งค่าคุกกี้
โดย จารึกแสงจันทร์
ตอนที่ 478 [ซ่างเปียว ฝีมือการแสดงเอ็งไม่ไหว]
ขาทั้งสองของซุนเป่าหมิงสั่นไม่หยุด
รุ่นพ่อแม่ปู่ย่าของเขาฝ่ากองซากศพกับทะเลเลือดมา
แต่ซุนเป่าหมิงอายุยี่สิบต้น ๆ ไม่ใช่คนแบบนั้น
ถ้าเป็นคนอื่นกล้าพูดกับเขาแบบนี้ เขาคงทำหน้าแข็งแล้วตอบ “มีปัญญาก็ลองดู”
แต่ต่อหน้าถังเหอ เสือภูเขาที่เขารู้เบื้องหลังดี เขาไม่กล้าจริง ๆ
ขอแค่ตัวเองพูดมากอีกคำ ไอ้หมอนี่กล้าฆ่าเขาจริง
“พี่ พี่ ประเทศ...ภาพรวมประเทศ!”
ถังเหอโอบไหล่ซุนเป่าหมิง ยิ้ม “ถ้าไม่ใช่เพื่อภาพรวมประเทศ เมื่อวานชายหญิงคู่นี้ก็เป็นอาหารเสือไปแล้ว”