กำลังโหลด
เพื่อปรับปรุงเว็บไซต์ ไม่ยอมรับก็อ่านและฟังได้ตามปกติ ตั้งค่าคุกกี้
โดย จารึกแสงจันทร์
ตอนที่ 462 [หมูป่าพวกนี้รังแกกันเกินไปแล้ว]
เสือตัวนี้หน้าบากตาเดียว ความน่าเกรงขามมีเหลือเฟือ แต่ความขี้เหร่ก็มีเหลือเฟือเหมือนกัน
ตอนนี้ยังถูกเขาโกนหัวจนล้านอีก ไม่เพียงดุและขี้เหร่ แต่ยังขี้เหร่แบบมีเอกลักษณ์เสียด้วย
ถังเหอมองหัวล้านของมันแล้วอดหัวเราะออกมาไม่ได้
ชื่อ “ซ่างเปียว” นี่เหมาะกับมันเสียจริง เหมือนเกิดมาเพื่อมันโดยเฉพาะ
เสือหน้าบากที่ตอนนี้ได้ชื่อว่าซ่างเปียวส่งเสียงครางต่ำอ้าว ๆ แล้วลากขาเจ็บหันหลังเดินเข้าป่า
ถังเหอเรียกมันคำหนึ่ง ซ่างเปียวจึงหันหน้ากลับมามอง
ถังเหอจัดการกวางโรที่ล่ามา เลือกเอาเนื้อชายซี่โครงที่นุ่มที่สุดกับขาหน้าหลายข้าง ห่อไว้ด้วยหนังกวางโร ส่วนเนื้อที่เหลือทิ้งไว้ทั้งหมด