กำลังโหลด
เพื่อปรับปรุงเว็บไซต์ ไม่ยอมรับก็อ่านและฟังได้ตามปกติ ตั้งค่าคุกกี้
โดย จารึกแสงจันทร์
ตอนที่ 442 [ไม่มีอะไรแปลกใหม่]
หัวหน้าสถานีเหลียงมองจูเสี่ยวโส่วกับเมียที่นอนสลบอยู่บนพื้น แล้วมองถังเหอกับพวกที่ยังอยู่ในอารมณ์คึกคัก สมองเขามึนไปหมด
จนกระทั่งด้านนอกมีเสียงมอเตอร์ไซค์พ่วงข้างดังปุ ๆ ปั่ก ๆ คล้ายผายลม เขาถึงได้สติ เสียงแบบนี้ต้องเป็นรถพ่วงข้างของสถานีตำรวจแน่
หัวหน้าสถานีเหลียงกำลังจะออกไปรับ แต่ประตูถูกถีบดังโครม เฉินวั่งเดินกะเผลก ตัวเต็มไปด้วยหิมะพุ่งเข้ามา ด้านหลังยังมีตำรวจอีกสองนายในสภาพไม่ต่างกัน หนึ่งในนั้นหน้าถลอกไปหลายแห่ง
ดูจากเวลาที่ใช้ มาเร็วผิดปกติ ระหว่างทางคงคว่ำไปไม่รู้กี่รอบ
“คนอยู่ไหน คนอยู่ไหน?” เฉินวั่งถาม
“นอนอยู่พื้นนั่น!”