กำลังโหลด
เพื่อปรับปรุงเว็บไซต์ ไม่ยอมรับก็อ่านและฟังได้ตามปกติ ตั้งค่าคุกกี้
โดย จารึกแสงจันทร์
ตอนที่ 418 [ฟ้าคลั่งย่อมมีฝน คนผยองย่อมมีภัย]
ถังเหอคุ้นเคยกับสายตาฉ่ำวาวแบบผู้หญิงพวกนี้เกินไป เหมือนฝูงแม่หมาป่าที่กำลังเป็นสัด
เหยียนจิง พานหงเสีย และซุนเหมยเหมย ต่างเคยมองเขาด้วยสายตาแบบนี้
อย่าว่าแต่ถาดพิมพ์นี้เขาจัดการไม่ไหว ต่อให้ทำได้ ก็ไม่ยอมมาทำงานที่นี่เด็ดขาด
ชายหนุ่มยี่สิบปีรับมือผู้หญิงสามคนยังไหว วันหนึ่งสามรอบก็ยังพอ แต่ปัญหาคือผู้หญิงพวกนี้แต่ละคนอยู่ในวัยที่พลังเหลือล้น
เกรงว่าไม่ถึงสองเดือน ตัวเองคงแห้งตายในสำนักงาน
แล้วข้าจะไปทำเรื่องไร้สาระแบบนั้นทำไม บ้านข้าไม่เอาแล้วหรือ ชีวิตสงบ ๆ ของข้าหาได้ง่ายนักหรือ