กำลังโหลด
เพื่อปรับปรุงเว็บไซต์ ไม่ยอมรับก็อ่านและฟังได้ตามปกติ ตั้งค่าคุกกี้
โดย จารึกแสงจันทร์
ตอนที่ 342 [ต้าเฮย เจ้าโหดเกินไปแล้ว]
ตู้ลี่ชิวกระทืบเท้าด้วยความเสียดาย เหมือนเกิดความรู้สึกชื่นชมหมูป่าตัวผู้โตเต็มวัยตัวนั้นขึ้นมา
“งั้นแกยังยิงมันอีก!”
“พูดบ้าอะไร มันกำลังจะเป็นราชาหมู ไม่ยิงทิ้งแล้วจะเก็บไว้ฉลองปีใหม่หรือไง จะให้ฉันกับมันวีรบุรุษเห็นค่าวีรบุรุษงั้นหรือ!”
เรื่องราชาหมูป่าคราวก่อนพาฝูงออกอาละวาดไปทั่วละแวก ยังติดตาพวกเขาอยู่เลย
ตอนล่าสนุก แต่ตอนจัดการซากเหยื่อไม่สนุกเท่าไร
โดยเฉพาะตอนผ่าท้อง กลิ่นคาวเหม็นของอวัยวะภายในทำเอาคลื่นไส้
นี่ขนาดฤดูหนาว ถ้าเป็นฤดูร้อนหรือฤดูใบไม้ร่วง กลิ่นคงยิ่งหนักกว่านี้