กำลังโหลด
เพื่อปรับปรุงเว็บไซต์ ไม่ยอมรับก็อ่านและฟังได้ตามปกติ ตั้งค่าคุกกี้
โดย จารึกแสงจันทร์
ตอนที่ 320 [หนูกลายเป็นเซียน]
มอเตอร์ไซค์จะสง่าหรือไม่ไม่สำคัญ สิ่งสำคัญคือ หนูเป็นเซียนแล้ว
ถ้าเป็นคนอื่นพูด ถังเหอคงหัวเราะแล้วกลับบ้านไปกอดเมียนอน
หลังวนอยู่ในพายุหิมะขาวโพลนกลางทุ่งหญ้ามารอบหนึ่ง ตอนนี้เพียงนึกถึงกำแพงลมกับหิมะที่พุ่งชนตรงหน้า เขายังรู้สึกหวาดอยู่
แต่ถ้าคำนี้ออกจากปากปู่ฉิน ก็ต้องให้ความสำคัญ
ปู่ฉินเป็นนายพรานแก่ที่มีชื่อเสียงในสิบลี้แปดหมู่บ้าน ไม่ใช่ชาวบ้านที่ชอบนั่งโม้เรื่องเหลวไหล
“ปู่ฉิน มันเรื่องอะไรกัน?”
ปู่ฉินไม่ตอบทันที แต่เดินวนรอบมอเตอร์ไซค์คันใหญ่ของถังเหอหนึ่งรอบ ส่งเสียงจุ๊ ๆ สองที
เจ้าเด็กนี่นับวันยิ่งมีฐานะ ถึงขั้นขี่มอเตอร์ไซค์คันใหญ่แล้ว