กำลังโหลด
เพื่อปรับปรุงเว็บไซต์ ไม่ยอมรับก็อ่านและฟังได้ตามปกติ ตั้งค่าคุกกี้
โดย จารึกแสงจันทร์
ตอนที่ 311 [ภัยหมาป่า นี่แหละภัยหมาป่า]
ฉีฉีเก๋อล้วงปืนทำมือออกมาจากใต้พรม ใส่ดินปืนและอัดลูกอย่างคล่องแคล่ว
ถังเหอทำม้าหาย ปืนก็หาย ตอนนี้เหลือเพียงมีดสั้นสำหรับพรานติดตัว
ซารินาคว้าส้อมฟางขึ้นมา แล้วโยนอีกอันให้ถังเหอ
แม้แต่เด็กสองคนก็ถือมีดหั่นเนื้อ วิ่งตามออกไปด้วย
คนมองโกลเวลาต้องเผชิญหมาป่า กล้าหาญไม่ธรรมดาจริง ๆ
ยามเย็นค่อนข้างมืด แต่หิมะสะท้อนแสง จึงยังมีความสว่างโปร่งแปลก ๆ
หมาป่าสิบกว่าตัววิ่งฝ่าหิมะลึกเกือบสองฉื่อเข้ามา
ฉีฉีเก๋อยกปืนทำมือขึ้น “ตูม!” ยิงหนึ่งนัด เศษเหล็กจำนวนมากกระจายออกไป