กำลังโหลด
เพื่อปรับปรุงเว็บไซต์ ไม่ยอมรับก็อ่านและฟังได้ตามปกติ ตั้งค่าคุกกี้
โดย จารึกแสงจันทร์
ตอนที่ 289 [สัตว์ดุร้ายเฉพาะถิ่นเทือกเขาต้าซิงอันหลิ่ง]
พอมูสวิ่งเข้ามาเหลือระยะไม่กี่สิบเมตร มันก็หัวทิ่มลงพื้น เขากว้างใหญ่หักไปข้างหนึ่ง ส่วนก้นยกชู ได้ยินเสียงกร๊อบดังมาแต่ไกล เอวหักพับไปเลย
มูสล้มคว่ำ เงาดำเหลืองร่างหนึ่งถูกเหวี่ยงกระเด็นออกไป ส่วนของลายด่างใต้คอกลับถูกตัวมูสทับไว้
“ลิงซ์!” ถังเหออดร้องไม่ได้
อาหารหลักของลิงซ์คือกระต่าย แต่มันก็ล่ามูสขนาดใหญ่ได้ เพียงเป้าหมายมักเป็นแม่มูสที่พาลูก การลงมือกับมูสตัวผู้ขนาดใหญ่อย่างตรง ๆ แบบนี้ไม่ค่อยเห็น
เพราะลิงซ์หนักเพียงหกสิบกว่าชั่ง จะไปชนกับสัตว์ใหญ่หนักกว่าพันชั่ง โอกาสชนะไม่มาก