กำลังโหลด
เพื่อปรับปรุงเว็บไซต์ ไม่ยอมรับก็อ่านและฟังได้ตามปกติ ตั้งค่าคุกกี้
โดย จารึกแสงจันทร์
ตอนที่ 250 [ไปชิงตัวคนกันเถอะ]
ถังเหอไม่ได้ปิดบังอะไรเลย เขาเล่าเรื่องที่พบเจอหลังไปถึงเมืองน้ำแข็ง (ฮาร์บิน)ให้ฟังตามจริงทุกอย่าง
หูชิ่งชุนเองก็สงสัยเหมือนกัน “เป็นไปไม่ได้หรอก ต่อให้เป็นขโมยที่หากินตามทางรถไฟ แล้วมีเส้นสายใหญ่โตแค่ไหน แค่รองหัวหน้ากองก็จัดการได้แล้ว ไม่น่าถึงขั้นต้องเรียกว่าเป็นคนใหญ่คนโตนะ!”
หูชิ่งชุนครุ่นคิดอยู่ครู่หนึ่งก่อนพูดว่า “เสี่ยวถังเอ๋อร์ เรื่องนี้ดูท่าไม่ชอบมาพากล ฉันจะโทรหาเพื่อนคนนั้นเดี๋ยวนี้ ให้เขาจัดตั๋วตู้นอนมาให้พวกนายสักสองสามใบ รีบกลับมาทันทีเลย”
“แล้วอู่กู่เหลียงล่ะ…”
น้ำเสียงของหูชิ่งชุนเข้มงวดขึ้น “สมองนายมีน้ำเข้าไปหรือไง อู่กู่เหลียงก็แค่นักเลงหัวไม้ท้องถิ่นคนหนึ่ง มีเรื่องอะไรที่ไม่สะดวกลงมือ ก็โยนให้เขาทำ จะได้สบายใจไม่ต้องเปลืองแรง