กำลังโหลด
เพื่อปรับปรุงเว็บไซต์ ไม่ยอมรับก็อ่านและฟังได้ตามปกติ ตั้งค่าคุกกี้
โดย จารึกแสงจันทร์
ตอนที่ 227 [โอกาสเป็นชายช่วยพยุงครอบครัว]
ยุคนี้คนเดินทางไกลแต่ละคนหลังแข็งแรงราวเหล็ก ที่นั่งแข็งเบียดกันเหมือนปลากระป๋อง นั่งทีละหลายสิบชั่วโมงเป็นเรื่องธรรมดา
อู่กู่เหลียงยังบ่นไม่หยุด คิดถึงวันสบาย ๆ ที่เจียผีโกว ความจริงก็แค่เขาไม่ได้เข้าไปในค่ายทหารหญิง เลยรู้สึกว่าตัวเองเสียเปรียบ
ถังเหอพูดเสียงเย็น “ถ้าอย่างนั้นพี่กลับไปไหม?”
อู่กู่เหลียงรีบส่ายหัว หากไม่มีเพื่อนตามไป กลับไปคนเดียวทำไม ถ้าถูกยิงเป้าขึ้นมาจะทำอย่างไร
“จำเรื่องที่พี่ไปนอนบ้านเหล่าหวงได้ไหม?” ถังเหอถาม