กำลังโหลด
เพื่อปรับปรุงเว็บไซต์ ไม่ยอมรับก็อ่านและฟังได้ตามปกติ ตั้งค่าคุกกี้
โดย จารึกแสงจันทร์
ตอนที่ 221 [เล็งปืนใส่เสือโดยที่เสือไม่รู้ตัว]
คนคนหนึ่งพกปืนไปกระบอกเดียว ไม่มีเสบียงหรือของใช้สำรอง ในพื้นที่อย่างเทือกเขาต้าซิงอันหลิ่งที่แทบจะเป็นป่าดึกดำบรรพ์ แถมยังเป็นฤดูใบไม้ร่วงซึ่งเดินทางลำบากที่สุด เขาจะไปได้ไกลสักเท่าไร?
พรานอาชีพอย่างปู่ฉินอยู่ได้แปดวันสิบวันไม่มีปัญหา แต่ถ้านานกว่านั้น แม้แต่เขาก็ทนไม่ไหว
ส่วนเจ้าลิ่วจื่อที่เคยยิงแค่กระต่ายกับไก่ป่า อาจเดินไปไม่ถึงสิบลี้ด้วยซ้ำ
รัศมีสิบลี้ฟังดูไม่กว้างนัก แต่จะหาคนคนหนึ่งในนั้นก็แทบไม่ต่างจากงมเข็มในมหาสมุทร
ที่แย่กว่านั้นคือหมาทั้งสามตัวบาดเจ็บกันหมด เพิ่งค้นหาได้ไม่นาน ฝนก็เริ่มตกปรอย ๆ