เพื่อปรับปรุงเว็บไซต์ ไม่ยอมรับก็อ่านและฟังได้ตามปกติ ตั้งค่าคุกกี้
โดย จารึกแสงจันทร์
ตอนที่ 219 [ราชาหมูป่าตัวนั้น นายฆ่ามันตายจริงหรือ]
อุ้งหมีเป็นของที่ทำกินทั้งเสียเวลา เสียแรง แถมยังเปลืองวัตถุดิบอีกต่างหาก
หลิวมือใหญ่เลยตัดขั้นตอนทุกอย่างให้เรียบง่ายที่สุด เขาเอาไก่ป่าที่ดักได้มาต้มน้ำซุป จากนั้นนำอุ้งหมีไปต้ม ลอกขนกับหนังด้านนอกที่แข็งตายออก อุ้งหมีดำ ๆ คล้ำ ๆ ก็กลายเป็นขาวสะอาดขึ้นมาทันที
แต่ตอนนี้อุ้งหมียังมีกลิ่นคาวสาบแรงจนแทบรับไม่ไหว แถมยังเหม็นตุ ๆ ไม่มีความน่ากินเลยสักนิด
จากนั้นจึงเอาลงเคี่ยวไฟอ่อนในน้ำซุปไก่ เติมเครื่องปรุงสารพัดลงไป กลบกลิ่นคาวสาบนั้นลงไปทีละน้อย จนในที่สุดกลิ่นหอมสดของน้ำซุปไก่ก็ลอยออกมาแทน
คุณย่าทั้งสามก็ไม่ได้อยู่ว่าง เลือกเนื้อตรงข้อศอกของหมีดำมาสับเป็นชิ้น ๆ แล้วใส่หม้อก้นลึก ต้มด้วยวิธีเดียวกับการต้มเนื้อสุนัข