กำลังโหลด
เพื่อปรับปรุงเว็บไซต์ ไม่ยอมรับก็อ่านและฟังได้ตามปกติ ตั้งค่าคุกกี้
บทที่ 441 สัญญาณที่มรรคาสวรรค์ส่งให้ข้า
“หลังโยมตาย ความปรารถนาในใจจะเป็นจริง บางทีโยมอาจได้กลับไปยังโลกของตัวเอง”
จู่ ๆ หลวงจีนชุดเทาก็พูดประโยคนี้ออกมาอย่างไม่มีปี่มีขลุ่ย
คนอื่น ๆ ฟังไม่เข้าใจเลย คิดเพียงว่าหลวงจีนชุดเทาคงมีความหมายแฝงอย่างอื่น มีเพียงหลี่เสวียนเซียวที่ใจสั่นสะท้าน
อะไรนะ!?
ใบหน้าหลวงจีนชุดเทาปรากฏรอยยิ้มบาง ๆ
รอยยิ้มนั้นไม่ใช่รอยยิ้มเปี่ยมเมตตาต่อสรรพชีวิตอีกต่อไป แต่เป็นความเฉยเมยและโอบรับทุกสิ่ง ราวกับกำลังทอดมองกาลเวลาหมื่นยุคและเข้าใจกฎเกณฑ์ทั้งปวงอย่างทะลุปรุโปร่ง
ทันทีที่เสียงพระพุทธองค์สงบนิ่งนั้นสิ้นสุดลง
ร่างของหลวงจีนก็เริ่ม...โปร่งใส
ยึดติดกับอายุขัยคือสิ่งบดบัง