กำลังโหลด
เพื่อปรับปรุงเว็บไซต์ ไม่ยอมรับก็อ่านและฟังได้ตามปกติ ตั้งค่าคุกกี้
บทที่ 415 ผู้เฒ่าเทียนจีกับโก่วเซิ่งจื่อ
“ตายแล้ว!?”
เหมียวจื้อซุ่นมองภาพตรงหน้าด้วยความตกตะลึง
“อ๊ากกก!!”
ท่ามกลางเสียงร้องโหยหวนของโม่จื่อ
“แฮ่ก…แฮ่ก…”
ร่างกายไร้เรี่ยวแรงจะพยุงตัวลอยกลางอากาศอีกต่อไป ราวกับกระดูกสันหลังถูกดึงออกไปจนหมด
“ครืนครั่น…”
เสียงอสนียังคงคำรามอยู่เหนือศีรษะ
กายเซียนของโม่จื่อสลายไปอย่างไร้เสียง ปราณวิญญาณรั่วไหลออกไปโดยไม่อาจกู้คืน เปรียบดั่งแสงริบหรี่สุดท้ายของเทียนไขท่ามกลางสายลม