กำลังโหลด
เพื่อปรับปรุงเว็บไซต์ ไม่ยอมรับก็อ่านและฟังได้ตามปกติ ตั้งค่าคุกกี้
บทที่ 411 เขาเป็นคนฉลาด
โม่จื่อนั่งอยู่ท่ามกลางขุนเขา
ไม่นานก่อนหน้านี้ เขาเพิ่งถูกโก่วเซิ่งจื่อตำหนิ
โม่จื่อรู้ว่าเวลาเหลือให้ตนไม่มากแล้ว
เขาอยู่ใต้หล้าแห่งชางโจวนานเกินไปไม่ได้
ในฐานะผู้บำเพ็ญขอบเขตข้ามทัณฑ์สวรรค์ หากอยู่ในใต้หล้าอื่นนานเกินไป จะส่งผลต่อการบำเพ็ญเพียรของตน
ยิ่งไปกว่านั้น ทุกความเคลื่อนไหวของเขาย่อมมีคนอื่นจับตา
ใครจะรู้ว่าในเงามืดจะมีใครจับตาดูเขาอยู่หรือไม่
ดูท่าคงไม่มีหวังจับศิษย์สำนักสู่ซานคนนี้ได้แล้ว
ทุกครั้งที่คิดถึงเรื่องนี้ โม่จื่อก็เดือดดาลจนทนไม่ไหว