กำลังโหลด
เพื่อปรับปรุงเว็บไซต์ ไม่ยอมรับก็อ่านและฟังได้ตามปกติ ตั้งค่าคุกกี้
บทที่ 394 ผู้ทรงมหิทธิฤทธิ์ขอบเขตข้ามทัณฑ์สวรรค์มีสิ่งใดต้องหวาดกลัว
“ปัง ปัง!!”
เสียงแตกดังขึ้นต่อเนื่อง ราชันคางคกไม่ได้ทำอะไรเลย เพียงแค่หายใจเข้าออกเท่านั้น
ปราณวิญญาณเย็นยะเยือกก็พวยพุ่งออกมาจากปากของมัน
หลี่เสวียนเซียวหยิบกระดิ่งทองแดงชุดหนึ่งออกมา
ขณะเสียงกระดิ่งแผ่กระจาย หลี่เสวียนเซียวก็ใช้นิ้วมือซ้ายปาดผ่านสันกระบี่
ไอหนาวทั่วทั้งถ้ำโถมรวมตัวกันอย่างบ้าคลั่ง ทว่ากลับถูกเสียงกระดิ่งขวางไว้
รูม่านตาของหลี่เสวียนเซียวหดเล็กลง ร่างของเขาเคลื่อนย้ายฉับพลันออกไป
จุดที่เขายืนเมื่อครู่ถูกมิติแช่แข็งไปแล้ว
ส่วนจุดต่าง ๆ ที่หลี่เสวียนเซียวเคลื่อนผ่านทิ้งเงาร่างต่อเนื่องกันไว้ นั่นคือร่องรอยปราณวิญญาณยามเงาร่างของเขาสลายไป