กำลังโหลด
เพื่อปรับปรุงเว็บไซต์ ไม่ยอมรับก็อ่านและฟังได้ตามปกติ ตั้งค่าคุกกี้
บทที่ 389 สังหาร
“มันอยู่ตรงนี้!”
“ไม่ใช่! อยู่ตรงนี้ต่างหาก”
ผู้ถือหอกงูเงินกวาดตามองไปรอบด้าน
หวังหู่ถือดาบศึกทะลวงออกมาจากโซ่กลไก
เขาเห็นเงาร่างของหลี่เสวียนเซียววูบไหวอยู่กลางสนามรบ ทั้งยังสัมผัสลมหายใจได้
แต่กลับมีลมหายใจอยู่ถึงสี่สาย
หวังหู่แยกไม่ออกว่าเงาไหนเป็นตัวจริง เหงื่อเย็นจึงผุดขึ้นบนหน้าผาก
หวังหู่ไม่ทันสังเกตเลยว่า
หมอกสีฟ้าน้ำแข็งสายหนึ่งกำลังซึมเข้าสู่ชีพจรปฐพีอย่างเงียบเชียบ