กำลังโหลด
เพื่อปรับปรุงเว็บไซต์ ไม่ยอมรับก็อ่านและฟังได้ตามปกติ ตั้งค่าคุกกี้
บทที่ 382 นายท่านจิ่วไห
เมื่อเดินเข้าไปใกล้ เฉาฉางจิ้งกับหลี่เสวียนเซียวจึงพบว่า ที่นี่ไม่ได้มีแค่อสูรมาร
ยังมีผู้บำเพ็ญเพียรเผ่ามนุษย์อีกมาก พวกเขาปะปนอยู่ท่ามกลางอสูรมารได้อย่างแนบเนียน ไม่มีความรู้สึกขัดแย้งแม้แต่น้อย
เฉาฉางจิ้งมองภาพตรงหน้า สีหน้าของเขาดูไม่ดีเอาเสียเลย
เมื่อเข้าไปในขุนเขาแล้ว ที่นี่กลับเหมือนค่ายโจรไม่มีผิด
ทุกคนต่างหาที่นั่งของตน
หลี่เสวียนเซียวเพิ่งคิดจะหาที่นั่งชิดมุมสักหน่อย ก็ถูกปีศาจร่างใหญ่ยักษ์ตัวหนึ่งจากด้านหลังโอบไหล่ไว้
“ฮ่า ๆ ๆ ไม่ได้เจอกันตั้งนานแน่ะ”
หลี่เสวียนเซียวมองอีกฝ่ายอย่างงุนงง ดูท่าอีกฝ่ายคงเมาแล้ว
อีกฝ่ายมีร่างกายสูงใหญ่ ภายใต้เนตรธรรม เขาแยกแยะได้ว่าอีกฝ่ายเป็นอสูรหมี