กำลังโหลด
เพื่อปรับปรุงเว็บไซต์ ไม่ยอมรับก็อ่านและฟังได้ตามปกติ ตั้งค่าคุกกี้
บทที่ 355 อนาคตจะเป็นเช่นไร ก็ฝากไว้กับเจ้าแล้ว
หลี่เสวียนเซียวสบตากับเด็กหนุ่มที่ฝึกกระบี่อยู่ผ่านหน้าต่าง
เด็กหนุ่มยิ้มให้เขา
หลี่เสวียนเซียวพลันใจลอยไปชั่วขณะ
“.........”
ยามพลบค่ำ จู่ ๆ เสียงจักจั่นก็พลันดังขึ้นราวกับคลื่นซัด
“ตอนข้ายังหนุ่ม ข้าจับกระบี่ไว้ในมือ คิดว่าตนจะจัดการความอยุติธรรมทุกอย่างใต้หล้าได้”
หยาดเหงื่อของเด็กหนุ่มไหลไปตามแนวกระดูกสันหลังลงไปในขอบกางเกง เขามองชายชราผู้ใจดีตรงหน้าซึ่งพูดไม่หยุด
เสียงใสกังวานของเด็กหนุ่มดังขึ้น “ท่านปู่ ขอท่านสอนกระบี่ให้ข้าได้หรือไม่?”
“เรียนกระบี่ไปทำไม?”