กำลังโหลด
เพื่อปรับปรุงเว็บไซต์ ไม่ยอมรับก็อ่านและฟังได้ตามปกติ ตั้งค่าคุกกี้
บทที่ 350 ห๊ะ? ฉันเหรอ?
มังกรเจียวเฒ่าได้รับจดหมายที่ลูกพี่ลูกน้องของขุนพลอสูรปลาไนส่งมา สีหน้าหนักอึ้ง
ขุนพลอสูรปลาไนคิดว่าตนซ่อนตัวได้มิดชิดแล้ว แต่ไม่รู้เลยว่ามังกรเจียวเฒ่าพบที่ซ่อนของเขาแล้ว
“สมบัติสำนักสู่ซานอยู่กับมันจริง ๆ ด้วย”
“ให้ข้าจับตัวทรยศนั่นแล้วพากลับมา” ขุนพลอสูรผู้ใต้บังคับบัญชารีบพูด
“ไม่ได้”
มังกรเจียวเฒ่าพูดเสียงเรียบ
“อย่างไรเสีย ตอนนี้มันก็อยู่ในมือเราแล้ว รีดถามที่ซ่อนสมบัติจากปากมันก่อน”
ขุนพลอสูรกล่าวว่า “จับมันมาแล้วทรมานสอบสวน ข้าไม่เชื่อว่ามันจะไม่ยอมพูด”
มังกรเจียวเฒ่าส่ายหน้า “มันไม่ใช่คนโง่ รู้ดีว่าต่อให้พูดออกมาก็ต้องตาย!”