กำลังโหลด
เพื่อปรับปรุงเว็บไซต์ ไม่ยอมรับก็อ่านและฟังได้ตามปกติ ตั้งค่าคุกกี้
บทที่ 346 ข้าหลงยึดติดอีกแล้ว
“ท่านอาจารย์!!”
ศิษย์น้อยกอดศพท่านอาจารย์ ร้องตะโกนด้วยความโศกเศร้าจนแทบขาดใจ
“ศิษย์พี่ ศิษย์พี่หญิง...”
ตี้หนี่ว์เฟิ่งกลับมายืนข้างหลี่เสวียนเซียว มองสำนักที่ถูกเขาล้างสังหารจนสิ้นอีกครั้ง สีหน้าดูผิดธรรมชาติอยู่บ้าง
“ข้าจะฆ่าเจ้าให้ได้! ฆ่าเจ้า...”
เส้นเลือดบนหน้าผากของศิษย์น้อยปูดโปน ใบหน้าแดงก่ำ ดวงตาเบิกกว้าง จ้องชายตรงหน้าด้วยความโกรธแค้น
หลี่เสวียนเซียวเผชิญสายตาคมกริบของศิษย์น้อย แล้วก้าวไปข้างหน้าอย่างไม่รีบร้อน
ทว่าในจังหวะที่เท้าของหลี่เสวียนเซียวยังวางลงไม่เต็มฝ่า มือขาวผ่องข้างหนึ่งพลันคว้าแขนเขาไว้
หลี่เสวียนเซียวหันไปมอง ก็เห็นตี้หนี่ว์เฟิ่งกำลังจ้องเขาด้วยดวงตางามที่เหม่อลอย