เพื่อปรับปรุงเว็บไซต์ ไม่ยอมรับก็อ่านและฟังได้ตามปกติ ตั้งค่าคุกกี้
บทที่ 320 ถอยไปตั้งรับที่สุสานกระบี่
พร้อมเสียงระเบิดสะเทือนฟ้าดิน หอคอยสยบอสูรถูกทำลายในชั่วพริบตา กลายเป็นเศษซากนับไม่ถ้วนกระเด็นไปทั่ว
หอคอยสยบอสูรแห่งสำนักสู่ซานผ่านกาลเวลามานับไม่ถ้วน แม้ก่อนที่สำนักสู่ซานจะก่อตั้ง ก็มีหอคอยสยบอสูรแห่งสำนักสู่ซานอยู่แล้ว
ทว่าในชั่วขณะนี้ หอคอยสยบอสูรซึ่งเป็นสัญลักษณ์แห่งบารมีและพลังของสำนักสู่ซานกลับถูกทำลายจนสิ้นในพริบตา
เมื่อหอคอยสยบอสูรถล่มลง คลื่นพลังอันแข็งแกร่งก็โหมซัดเข้ามาราวคลื่นยักษ์
รอยแยกสีดำสายแล้วสายเล่าปรากฏขึ้น ณ ตำแหน่งที่หอคอยสยบอสูรเคยตั้งอยู่ เหล่าปีศาจจากหุบเหวที่ถูกสะกดไว้เนิ่นนานกำลังดิ้นรนหลุดพ้นพันธนาการเพื่อกลับมาสู่โลกอีกครั้ง
“แย่แล้ว! หอคอยสยบอสูรถล่มแล้ว!!” ศิษย์สำนักสู่ซานตะโกนด้วยความหวาดกลัว
ยังไม่ทันสิ้นเสียง รอยแยกสีดำนั้นก็ขยายใหญ่ขึ้นอย่างฉับพลัน