กำลังโหลด
เพื่อปรับปรุงเว็บไซต์ ไม่ยอมรับก็อ่านและฟังได้ตามปกติ ตั้งค่าคุกกี้
บทที่ 314 กาลเวลาหวนกลับ
เสียงหัวเราะอย่างอหังการและเสรีสุดขีดของผู้เฒ่าสุขสำราญดังก้องขึ้นภายในมหามรรคาแห่งกาลเวลา
กาลเวลาหวนกลับ
นอกจากจิ้งจอกเก้าหางไป๋หลีแล้ว
หลัวจือ เฒ่ากระดูกบรรพกาล คางคก และเผ่าวิหคหลวนขนโลหิต ล้วนทะลวงขึ้นสู่ขั้นมหายาน
ชั่วขณะหนึ่ง ทั่วทั้งใต้หล้าแห่งชางโจว
มีผู้บำเพ็ญขั้นมหายานห้าคนตั้งตระหง่าน
ภายในสายธารแห่งกาลเวลา ผู้เฒ่าสุขสำราญมีรูปลักษณ์ร่วงโรยจนเหลือแต่หนังหุ้มกระดูก
อายุขัยที่เหลือเพียงน้อยนิดในตอนนี้พอแค่ประคองชีวิตเขาไว้ ไม่อาจทำสิ่งใดได้อีก
ผิวหนังของเขาหลุดลอกออกทีละชิ้น ราวกับเปลือกไม้เก่าที่ถูกกาลเวลากัดกร่อน แห้งกร้าน หยาบกระด้าง และไร้ประกาย