กำลังโหลด
เพื่อปรับปรุงเว็บไซต์ ไม่ยอมรับก็อ่านและฟังได้ตามปกติ ตั้งค่าคุกกี้
บทที่ 297 เฒ่ากระดูกบรรพกาล
มังกรธรณีพลิกกายแล้ว!?
เจ้าเมืองยังไม่ทันได้ตีระฆังเตือนภัย ทุกอย่างก็พังทลายลงโครมครืนแล้ว
มือมหึมาข้างหนึ่งคว้าตัวเขาไว้ จากนั้นก็โยนเข้าปาก
เจ้าเมืองผู้มีชื่อเสียงมานานผู้นี้ถูกขบกัดตายคาปากในทันที
กำแพงเมืองที่ใช้พลังปราณวิญญาณหล่อเลี้ยงมานับหมื่นปี บัดนี้กลับไม่ต่างจากปราสาททรายที่เด็กก่อ เศษซากร่างคนกระเด็นปะปนไปกับฝุ่นผงราวสายฝน
เมืองแล้วเมืองเล่าพังทลายลงใต้เขี้ยวเล็บแหลมคมของสัตว์ร้าย
สัตว์อสูรผู้สูงส่งไร้เทียมทานตนหนึ่งเงยหน้าคำราม เสียงดังกึกก้องสะเทือนแก้วหูไปทั่วฟ้า
“ฆ่า! ล้างบางโลกมนุษย์!”
เมื่อเสียงคำรามนี้ดังขึ้น คลื่นมหึมาก็ซัดถาโถมเข้ามา ราวกับวันสิ้นโลกมาถึง คล้ายจะกลืนกินทั้งโลกให้สิ้น