กำลังโหลด
เพื่อปรับปรุงเว็บไซต์ ไม่ยอมรับก็อ่านและฟังได้ตามปกติ ตั้งค่าคุกกี้
บทที่ 295 ศิษย์สำนักสู่ซานอยู่ที่นี่
เมืองลำธารน้อย
สาขาสำนักสู่ซาน
แต่เช้าตรู่ ศิษย์สำนักสู่ซานเฒ่าจางก็เดินออกมาจากบ้านแม่ม่ายหวัง คาดน้ำเต้าไว้ที่เอว เดินเลียบแม่น้ำไปตามทางที่เต็มไปด้วยโคลน
เขามองไปแวบหนึ่ง ก้มหน้าด่าพึมพำ
เฒ่าจางหาวหวอดใหญ่ รู้สึกไม่ค่อยสบายเนื้อสบายตัว
หรือว่าแก่ตัวลงจริง ๆ?
“เฒ่าจาง เฒ่าจาง”
เด็กสองคนพลันเดินตามมาจากด้านหลัง
เฒ่าจางไม่แม้แต่จะมองเด็กทั้งสอง “ไสหัวไป ๆ อย่ามากวนข้า”