กำลังโหลด
เพื่อปรับปรุงเว็บไซต์ ไม่ยอมรับก็อ่านและฟังได้ตามปกติ ตั้งค่าคุกกี้
บทที่ 267 ผู้แข็งแกร่งกินผู้อ่อนแอ
“อ๊ากกก!!”
วิหคอสูรบิดตัวไปมาอย่างเจ็บปวด
กระบี่บินแทงทะลุหัวไหล่ของวิหคอสูร เลือดสดพุ่งออกมาราวกับน้ำพุในพริบตา
ขณะเดียวกัน ลำแสงริบหรี่สายหนึ่งส่องผ่านปากถ้ำเข้ามา พอดีตกกระทบบนตัววิหคอสูร
เด็กชายจึงมองเห็นรูปร่างของปีศาจที่จับตัวเขามาได้ชัดเจน
มันดูคล้ายมนุษย์มากกว่า ขนของมันไม่ได้เป็นสีดำเหมือนที่นักเล่านิทานว่าไว้
ไม่ใช่ว่าอสูรมารแบบนี้ต้องมีไอสีดำคลุมทั่วตัว แถมยังน่าเกลียดน่ากลัวหรอกหรือ?
ทำไมปีศาจตัวนี้ถึงดูไม่น่ากลัวเลย
กลับมีสีสันหลากหลายราวกับสายรุ้ง