กำลังโหลด
เพื่อปรับปรุงเว็บไซต์ ไม่ยอมรับก็อ่านและฟังได้ตามปกติ ตั้งค่าคุกกี้
บทที่ 264 หากกรรมดีชั่วไม่ตอบสนอง สรรพชีวิตจะหันเข้าหาความดีได้อย่างไร
หลี่เสวียนเซียวนั่งขัดสมาธิอยู่บนก้อนหินสีเขียวริมทะเลสาบ หันหน้าเข้าหาผืนน้ำ สงบจิตใจ
หยาดน้ำค้างไหลกลิ้งลงมาตามแก้มของเขา มอบความรู้สึกเย็นสดชื่นให้เล็กน้อย
หมอกลอยวนเหนือผิวน้ำ สลายแสงอาทิตย์ยามแรกอรุณให้แตกเป็นเส้นไหมสีทองนับร้อยนับพัน
หมอกบาง ๆ ลอยขึ้นจากผิวน้ำ สลายแสงอาทิตย์ยามแรกอรุณให้แตกเป็นเส้นไหมสีทองนับไม่ถ้วน
เงาร่างของหลี่เสวียนเซียวเลือนรางอยู่ในหมอกยามเช้า ลมหายใจยาวสม่ำเสมอราวกับตัวไหมในฤดูใบไม้ผลิกำลังพ่นใย
ทุกครั้งที่สูดลมหายใจ เขาสัมผัสได้ว่าอากาศรอบตัวคล้ายสั่นไหวเล็กน้อย ปราณวิญญาณควบแน่นเป็นลูกแก้วเรืองแสงขนาดเท่านิ้วหัวแม่มือ มุดเข้าสู่รูจมูก