กำลังโหลด
เพื่อปรับปรุงเว็บไซต์ ไม่ยอมรับก็อ่านและฟังได้ตามปกติ ตั้งค่าคุกกี้
บทที่ 255 ก็แค่กิจวัตรประจำวันของฉัน
“ฮ่าฮ่าฮ่า”
ณ จุดสูงสุดทางเหนือของจงโจว
หลวงจีนวิกลจริตคนหนึ่งเดินทางข้ามภูเขาลำเนาไพรมาแต่สุดขอบฟ้า
หลวงจีนชราสติฟั่นเฟือนยืนอยู่บนพื้น หอบหายใจอย่างหนัก
เพื่อเหยียบเข้ามาบนผืนดินจงโจว ใครจะรู้ว่าเขาต้องจ่ายราคามากมายเพียงใด
ใบหน้าของเขาบิดเบี้ยว สะพานชีวิตยืนยาวในร่างถูกเขาตัดขาดด้วยตนเองไปก่อนหน้านี้แล้ว
เขาทำร้ายขั้นวิญญาณแรกกำเนิดของตัวเองจนบาดเจ็บสาหัส เวลานี้มันสั่นคลอนราวเปลวเทียนกลางสายลม
เส้นลมปราณในร่างขาดสะบั้น เลือดยังคงพุ่งออกจากทวารทั้งเจ็ดไม่หยุด
ปราณวิญญาณซึ่งเดิมไหลเวียนอย่างราบรื่นในเส้นลมปราณ เวลานี้กลับกระจัดกระจายราวแมลงวันที่ไร้หัว