กำลังโหลด
เพื่อปรับปรุงเว็บไซต์ ไม่ยอมรับก็อ่านและฟังได้ตามปกติ ตั้งค่าคุกกี้
บทที่ 233 รีบมา!
จางฮ่าวหรานเงยหน้าขึ้น สบตาหลิ่วชิวสุ่ย
“เช่นนั้นตั้งแต่แรกเจ้าก็รู้แล้วว่าเป็นแผนของข้าหรือ?”
เวลานี้เขาเลิกเสแสร้งแล้ว
“เริ่มตั้งแต่ตอนไหนน่ะหรือ...” หลิ่วชิวสุ่ยทบทวนความทรงจำ “ตั้งแต่ครั้งที่สองที่เจ้าหนีรอดจากมือข้า ข้าก็คิดว่าหมอเทวะมือผีคงตายไปแล้วกระมัง”
หลี่เสวียนเซียวอดนึกถึงฉากที่ตัวเองแกล้งเป็นคนโง่แล้วเรียกพ่อไม่ได้
ที่แท้เธออยากฟังฉันเรียกพ่อสินะ
หลิ่วชิวสุ่ยส่ายหน้า “ตอนนั้นข้าฆ่าเจ้าได้ แต่ไม่ได้ฆ่า
เพราะข้ารู้ว่าต่อให้ฆ่าเจ้าไป ก็ไม่มีอะไรเปลี่ยน วิหารอสุราล่มสลายไปแล้ว
ตอนนี้ข้าได้ปราณมังกรของต้าเซี่ยมาแล้ว