กำลังโหลด
เพื่อปรับปรุงเว็บไซต์ ไม่ยอมรับก็อ่านและฟังได้ตามปกติ ตั้งค่าคุกกี้
บทที่ 200 หัวหน้าครับ อย่ายิง ผมเอง!
หลายเดือนต่อมา
“พวกข้ายินดีสวามิภักดิ์ต่อท่านผู้สูงส่ง!”
ในหุบเขาอันเงียบสงัด หลายคนคุกเข่าลงตรงหน้าหลิ่วชิวสุ่ย
หลิ่วชิวสุ่ยพยักหน้า
“พวกเจ้าไปตามหาฐานที่มั่นตามสถานที่ที่ข้าบอกไว้ จำไว้ว่าอย่าให้ใครรู้ร่องรอย”
“ขอรับ!!”
“อ้อ ยังมีอีกเรื่องที่ข้ายังไม่ได้บอกพวกเจ้า ตอนนี้สำนักเรามีกิจกรรมชวนคนเข้าร่วม”
หลายคนไม่กล้าเงยหน้า ได้แต่เงี่ยหูฟัง