กำลังโหลด
เพื่อปรับปรุงเว็บไซต์ ไม่ยอมรับก็อ่านและฟังได้ตามปกติ ตั้งค่าคุกกี้
บทที่ 165 แทนที่จะบั่นทอนตัวเอง สู้กดดันคนอื่นดีกว่า
มู่เจี้ยนเฉินยืนนิ่งงัน มองลูกสาวตนพ่นวาจาใส่อีกฝ่าย
ข้า...ซี้ด...
นี่คือลูกสาวข้าหรือ?
มู่เจี้ยนเฉินจมดิ่งสู่ห้วงสงสัยในตัวเองอย่างหนัก
ลูกสาวของมู่เจี้ยนเฉินหยุดปากก็ต่อเมื่อด่าเด็กหญิงผมจุกจนร้องไห้ จากนั้นสะบัดชุดแดงของตนแล้วเดินจากไปอย่างวางอำนาจ
ด้านหลังมีเด็กชายกลุ่มหนึ่งเดินตามมา ดูไปแล้วก็เป็นหัวโจกของพวกเด็ก ๆ อย่างแท้จริง
มู่เจี้ยนเฉินได้สติกลับมา แล้วเฝ้าดูต่อ
เขาพบว่าหลังจากสลัดคนอื่น ๆ ออกไป ลูกสาวของตนก็นั่งลงบนก้อนหินตามลำพัง มือยังถือตุ๊กตาน้ำตาลที่พี่จ้าวลู่เพิ่งให้มา