กำลังโหลด
เพื่อปรับปรุงเว็บไซต์ ไม่ยอมรับก็อ่านและฟังได้ตามปกติ ตั้งค่าคุกกี้
บทที่ 159 เซียนมรณะ
มือโลหิตมีสีหน้าตกตะลึง มองชายชราผู้นั้นแล้วรู้สึกได้เพียงว่าเลือดทั้งร่างเย็นเฉียบ
ทำไมเจ้าสำนักสู่ซานถึงมาอยู่ที่นี่!?
เจ้าสำนักสู่ซานผู้ยิ่งใหญ่ควรมาโผล่ที่ทางเข้าแดนลี้ลับของผู้บำเพ็ญเพียรขอบเขตก่อรากฐานหรือ?
“นั่น...เจ้าสำนักสู่ซาน!”
“ท่านนักพรตหลิงซวี!”
“เยี่ยมเลย พวกเรารอดแล้ว”
“..........”
เมื่อผู้บำเพ็ญเพียรมากมายในหุบเขาเห็นนักพรตหลิงซวี ก็ราวกับได้เห็นฟางเส้นสุดท้ายที่จะช่วยชีวิต
ในที่สุดหัวใจที่เต้นระทึกอยู่เมื่อครู่ก็สงบลง