กำลังโหลด
เพื่อปรับปรุงเว็บไซต์ ไม่ยอมรับก็อ่านและฟังได้ตามปกติ ตั้งค่าคุกกี้
บทที่ 146 หลอมยันต์ลวงสวรรค์
เจ้าสำนักสู่ซาน หลิงซวี คุกเข่าอยู่หน้าศาลบรรพชนของอาจารย์ พลางถอนหายใจเบา ๆ
เมื่อเผชิญหน้ากับศาลบรรพชนของอาจารย์ หลิงซวีก็อดหวนคิดถึงวันเวลาในอดีตที่เคยใช้ชีวิตอย่างไร้กังวลไม่ได้
ขอเพียงมีอาจารย์อยู่ สำนักสู่ซานก็ไม่เคยมีปัญหาใด ๆ
บัดนี้อาจารย์จากไปแล้ว เหลือเพียงเขาที่ต้องจัดการสำนักสู่ซานอันกว้างใหญ่ และรักษาความสงบสุขของใต้หล้า
นักพรตหลิงซวีรู้สึกกดดันเหลือเกิน ส่วนใหญ่แล้ว ต่อให้ใช้กำลังแก้ปัญหาก็ยังไม่ได้
“ท่านอาจารย์ เหตุใดตอนนั้นท่านจึงตัดสินใจเช่นนั้น ถึงกับให้ศิษย์มาดูแลงานในสำนักแทน