กำลังโหลด
เพื่อปรับปรุงเว็บไซต์ ไม่ยอมรับก็อ่านและฟังได้ตามปกติ ตั้งค่าคุกกี้
บทที่ 125 รับกระบี่ข้าไป!
“เดี๋ยวก่อน!”
จู่ ๆ หลี่เสวียนเซียวก็เรียกหลิ่วชิวสุ่ยที่กำลังหันหลังจะจากไปไว้
หลิ่วชิวสุ่ยหันข้างกลับมาอย่างแช่มช้า ดุจบุปผางามที่ถูกสายลมแผ่วพัด
ใบหน้าด้านข้างอันงดงามของนางคลี่ออกช้า ๆ ราวกับภาพวาดที่บรรจงเขียน
หลี่เสวียนเซียวทำท่าจะพูดแล้วก็หยุด ก่อนถอนหายใจแผ่วเบาจนแทบไม่ได้ยิน
“เจ้า...ถ้าไม่มีที่ไป ข้ามีที่แห่งหนึ่ง
ตอนนี้ฮ่องเต้ต้าเซี่ยคงร่วมมือกับสำนักสู่ซานเพื่อจับกุมเจ้าแล้ว ต้าสุยกับต้าเซี่ยไม่ลงรอยกันมานาน
ในเขตแดนต้าสุยมีสถานที่ชื่อภูผาสมุนไพรเทพ ไม่รู้ว่าเจ้ารู้จักหรือไม่ หากยังไม่มีที่ไปชั่วคราว ก็ไปพักฟื้นที่นั่นได้”