กำลังโหลด
เพื่อปรับปรุงเว็บไซต์ ไม่ยอมรับก็อ่านและฟังได้ตามปกติ ตั้งค่าคุกกี้
บทที่ 119 กลับบ้านเถอะ เจ้าหนู
แต่ก็วาบอยู่เพียงชั่วพริบตาเท่านั้น
ชายชราชุดเขียวผู้หนึ่งนั่งอยู่ริมลำธารอย่างสงบนิ่ง
จิตสัมผัสของเขารับรู้แล้วว่ามือสังหารระลอกแรกล้มเหลว
ส่วนมือสังหารระลอกที่สอง กลิ่นอายของศิษย์ทั้งสองซึ่งเป็นนักกระบี่ของตนก็หายไปเช่นกัน
เบื้องหลังของฝ่ายตรงข้ามมีคนอื่นอยู่จริง ๆ
มุมปากของชายชราชุดเขียวโค้งขึ้นเล็กน้อย ทุกอย่างอยู่ในการควบคุม
เขาใช้จิตสัมผัสค้นพบคนที่ซ่อนตัวอยู่แล้ว
ชายชราชุดเขียวยกถ้วยชาขึ้น จิบเบา ๆ
บำเพ็ญมรรคามาหลายปี สิ่งที่ยึดถือมีเพียงคำว่า “รอบคอบ”